ඉතිහාසයේ වඩාත්ම කුතුහලය දනවන, එහෙත් වැරදි ලෙස වටහාගෙන ඇති ජනවර්ගයක් ලෙස වයිකිංවරු හඳුන්වා දිය හැකිය. "වයිකිං" යනු අද නෝර් වේ, ස්වීඩනය සහ ඩෙන්මාකය ඇතුළත් වූ ස්කැන්ඩිනේවියානු කලාපයෙන් පැමිණි ජනතාව සඳහා යොදන නමකි. ක්රි.ව. 793 සිට 1066 දක්වා පැවති කාලපරිච්ඡේදය "වයිකිං යුගය" ලෙස ඉතිහාසඥයන් හඳුන්වති.
මුලින්ම මෙම වයිකිංවරු සම්බන්ධයෙන් තැනූ කුඩා වීඩියෝව නරඹා සිටිමු.
වයිකිං යුගය ආරම්භය
වයිකිං යුගය ආරම්භ වූයේ යැයි සම්මතව සලකන්නේ එංගලන්තයේ ලින්ඩිස්ෆාර්න් (Lindisfarne) පල්ලියට එල්ල වූ ප්රහාරයෙනි. මෙම සිද්ධිය යුරෝපයේ බටහිර ප්රදේශවලට තිගැස්මක් ගෙන දුන් අතර, ඉන් අනතුරුව වසර 250කට වැඩි කාලයක් තුළ වයිකිංවරු යුරෝපයේ නාවික බලවේගයක් ලෙස කැපී පෙනුනි.
ඔවුන් මුහුදු ගමන් කළේ ඇයි?
වයිකිංවරු මුහුදු ගමන් වෙත යොමු වීමට හේතු කිහිපයක් තිබුණි:
- ඉඩම් හිඟකම – ස්කැන්ඩිනේවියාවේ වගා කළ හැකි ඉඩම් සීමිත වූ බැවින්, ජනගහනය වර්ධනය වීමත් සමඟ නව ප්රදේශ සොයා යාමට සිදු විය.
- වෙළඳාම – වයිකිංවරු දක්ෂ වෙළෙන්දෝ ද වූහ. රුසියාව හරහා බයිසැන්තියානු අධිරාජ්යය හා අරාබි ලෝකය සමඟ පවා වෙළඳාම් සබඳතා ගොඩනගාගත්හ.
- සම්පත් සොයාගැනීම – රන්, රිදී, වහල් සහ වටිනා වස්තූන් ලබාගැනීම සඳහා වෙරළබඩ පල්ලි හා නගර ප්රහාරයට ලක් කරන ලදී.
- දේශපාලන අස්ථාවරත්වය – ස්කැන්ඩිනේවියාවේ බලය සඳහා තරඟය හේතුවෙන් පරාජිත නායකයන් හා ඔවුන්ගේ අනුගාමිකයෝ නව ප්රදේශවල ජීවත් වීමට සිතා සිටියහ.
දිගු නැව් (Longships) — ඔවුන්ගේ රහස
වයිකිංවරුන්ගේ සාර්ථකත්වයට ප්රධාන හේතුවක් වූයේ ඔවුන්ගේ දිගු නැව් ("longships") නිර්මාණයයි. මෙම නැව් සැහැල්ලු, වේගවත් සහ ගැඹුරින් අඩු ජලයේ පවා ගමන් කළ හැකි ලෙස නිර්මාණය කර තිබූ බැවින්, ගංගා තුළට ගමන් කර, කිසිදු අනතුරු ඇඟවීමකින් තොරව ගම් හා නගරවලට හදිසි ප්රහාර එල්ල කිරීමට ඔවුන්ට හැකි විය. නැඟෙනහිර යාත්රා තාක්ෂණයට වඩා ඔවුන්ගේ නැව් තාක්ෂණය බෙහෙවින් දියුණු වී තිබුණි.
ප්රහාරකයන් පමණක් නොවේ — ගවේෂකයෝ හා පදිංචිකරුවෝ ද වූහ
වයිකිංවරු බොහෝ විට "රුවනකාරයන්" (raiders) ලෙස පමණක් සිතන නමුත්, ඔවුන් සාර්ථක ගවේෂකයෝද වූහ:
- අයිස්ලන්තය සහ ග්රීන්ලන්තය ඔවුන් විසින් ජනාවාස කරන ලදී.
- ලීෆ් එරික්සන් (Leif Erikson) නම් වයිකිං ගවේෂකයා, ක්රිස්ටෝපර් කොලොම්බස්ට වසර 500කට පමණ පෙර උතුරු ඇමරිකා මහාද්වීපයට (වර්තමාන කැනඩාවේ නිව්ෆවුන්ලන්තය) ළඟා වූ බව විශ්වාස කෙරේ.
- ඔවුන් රුසියාවේ නගර කිහිපයක ආරම්භකයන් ලෙසද සැලකේ.
- එංගලන්තයේ "ඩේන්ලෝ" (Danelaw) නම් ප්රදේශයක් වයිකිංවරුන්ගේ පාලනය යටතේ පැවතුනි.
සමාජය සහ දෙවි කථා
වයිකිංවරුන්ගේ සමාජය සංකීර්ණ රාමුවකින් සමන්විත විය. එහි රජවරු, නිදහස් ගොවීන්, ශිල්පීන් සහ වහලුන් (thralls) ඇතුළත් විය. ඔවුන් නෝර්ස් දේව කථාවට (Norse Mythology) අනුගත වූ අතර ඔඩින්, තෝර්, ලෝකි වැනි දෙවිවරු ඔවුන්ගේ ජීවිතයේ වැදගත් තැනක් ගත්හ. සටනේදී මියගිය වීරයන් "වල්හල්ලා" නම් ස්වර්ග ලෝකයට යනු ලබන බවට ඔවුන් විශ්වාස කළහ.
වයිකිං යුගයේ අවසානය
1066 වසරේදී එංගලන්තයේ "හේස්ටිංස් සටන" (Battle of Hastings) සමඟ වයිකිං යුගය අවසන් වූ බව බොහෝ ඉතිහාසඥයෝ පිළිගනිති. කෙසේ වුවත් මෙයට පෙර සිටම වයිකිංවරු ක්රිස්තියානි ධර්මයට හැරී, යුරෝපීය රාජ්යවල කොටසක් ලෙස ක්රමයෙන් මුසු වෙමින් සිටියහ.
නූතන අවබෝධය
ජනප්රවාද හා චිත්රපටවල නිරූපණය වන "රළු, කෘර ප්රහාරකයෙකු" යන පින්තූරයට වඩා, නවීන පුරාවිද්යාත්මක සොයාගැනීම් වයිකිංවරු දක්ෂ අත්කම්කරුවන්, වෙළෙන්දන් සහ ගවේෂකයන් ලෙසද පෙන්නුම් කරයි. ඔවුන්ගේ රන්කරුවන්ගේ, රිදීකරුවන්ගේ හා නැව් තැනීමේ දක්ෂතාවය අද පවා ඉතිහාසඥයන් විස්මයට පත් කරයි.
